woodland(เมืองไม้)

เมืองไม้เป็นชื่อพิพิธภัณฑ์สะสมส่วนตัวของ อาจารย์ณรงค์ ทิวไผ่งาม สะสมชิ้นงานไม้แกะสลักรูปแบบต่างๆกว่า 2000 ชิ้น เปิดให้คนเข้าชมได้ โดยเสียค่าเข้าชมเล็กน้อย ตั้งอยู่ที่ อ.นครชัยศรี นครปฐม

Advertisements

ใส่ความเห็น

Filed under ไม่มีหมวดหมู่

ชมเฌย ย้อนเวลาหาอดีต

คนที่มีอายุมากกว่า 60 ปีขึ้นไป บางครั้งคงโหยหาอดีตที่ผ่านมา อยากย้อนเวลาไปหาอดีต อยากเห็นเครื่องใช้ สถานที่ บรรยากาศในอดีตสมัยที่ตนเองยังเป็นเด็กๆ แต่ในความจริงคงยากที่จะย้อนเวลาไปหาอดีต

ณ วันนี้มันเป็นไปได้แล้ว “ชมเฌย”คือสถานที่ย้อนอดีตไปประมาณ 60-70 ปี เพราะมันคือสถานที่ที่รวบรวมบรรยากาศในอดีต ตั้งแต่อาคารพาณิชย์ที่เป็นร้านค้าสมัยเก่า อาทิ ร้านตัดผม ร้านทำฟัน ร้านถ่ายรูป ร้านซักแห้ง โรงรับจำนำ ปั๊มน้ำมัน โรงหนัง ฯลฯ เป็นต้น และอุปกรณ์เครื่องใช้ สินค้าก็เป็นของเก่าจริงๆ ที่คนยุคนี้หาชมยาก

วันนี้ “ชมเฌย” จึงได้รับความนิยมจากผู้คนทั่วไป หลั่งไหลไปชมร้านค้าเก่า อุปกรณ์เครื่องใช้ สินค้าเก่า ในบรรยากาศเก่าๆ และผู้คนที่ไปชมและถ่ายรูปมุมต่างๆของสถานที่ด้วยอุปกรณ์ถ่ายรูปสมัยใหม่ เช่นสมาร์ตโฟนและแทบเล็ต

“ชมเฌย” ตั้งอยู่ที่ 68 หมู่ 4 ซอยกำนันทินกร ตำบลศาลากลาง อำเภอบางกรวย นนทบุรี โทร.089 4152038

ใส่ความเห็น

Filed under ท่องเที่ยว, นวัตกรรมใหม่

พยายามแบบกัดไม่ปล่อย

บล็อกนี้ผมพยายามล็อกอินเข้าเขียนบล็อกมานานหลายเดือน ก็ไม่สามารถจะล็อกอินเข้าได้ เคยสอบถามขอคำแนะนำจากผู้ที่ใช้บล็อกของ WordPress หลายท่าน ก็ไม่ได้รับคำแนะนำจากท่านใดๆเลย คิดท้อใจว่าชาตินี้คงไม่สามารถจะล็อกอินเข้าได้

มาเช้าวันนี้ (23 มิถุนายน 2560) คิดอย่างไรไม่รู้ลองพยายามล็อกอินเข้าบล็อกนี้ดูอีกครั้ง จากการพยายามในช่วงแรกไม่สำเร็จ ลองโหมดที่ระบุว่า จำรหัสผ่านไม่ได้ ก็มีกรอบข้อความขึ้นมาให้ใส่เมลและตั้งรหัสผ่านใหม่ ได้ผลแฮะ ลองใส่รหัสผ่านมั่วๆเข้าไป ก็แจ็คพอร์ตรหัสผ่านหนึ่งเข้าจนได้ ระบบเปิดให้ล็อกอินเข้ามาเขียนบล็อกได้ จึงเลือกบล็อก “จดหมายเหตุหนุ่มร้อยปี”

ต้องบอกว่าวันนี้ดีใจสุดๆที่สามารถล็อกอินเข้ามาเขียนบล็อกได้ ทำไมจะไม่ดีใจล่ะครับ เพราะพยายามล็อกอินมานานหลายเดือนแบบกัดไม่ปล่อย มันก็ยังใช้ได้อยู่นะ เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจเราว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น จะช้านานเพียงใดขออย่าละความพยายามก็แล้วกัน

ขอปรบมือแสดงความยินดีให้ตนเองครับ

ใส่ความเห็น

Filed under ไม่มีหมวดหมู่

เขียนอะไรดี

ผมเคยเขียนบล็อกเรื่องหนึ่งชื่อ คิดแล้วเขียน ความหมายคือคิดเรื่องอะไรต่อมิอะไรแล้วก็เอามาเขียน แต่ต้องเป็นเรื่องดีดีนะ เรื่องเหลวไหลไร้สาระจะไม่เอามาเขียนเป็นอันขาด

วันนี้อยากจะเขียน แต่ไม่ได้คิดว่าจะเขียนเรื่องอะไร การเขียนกับการคิดนั้นต่างกัน การคิดเป็นนามธรรมที่ใช้สมองเป็นเครื่องมือ ส่วนการเขียนนั้นเป็นรูปธรรมที่ใช้สมองเหมือนกันและมีมือมาเป็นเครื่องช่วยในการเขียน สมัยก่อนคนเราเขียนด้วยดินสอ ปากกา ต่อมาก็ใช้แป้นเครื่องพิมพ์ดีด วันนี้เราใช้คีย์บอร์ดเครื่องคอมพิวเตอร์แทน หรือจะจิ้มบนหน้าจอสมาร์ตโฟนหรือแทบเล็ต เป็นขบวนการในการเขียน

ว่ากันว่าทุกวันนี้ ไอที เจริญก้าวหน้ามากมาย เราสามารถใช้การพูดลงบนสมาร์ตโฟนแล้วระบบมันจะแปลงสัญญาณเสียงเป็นข้อความให้ได้ เป็นอันว่าต่อไปนี้เราไม่ต้องใช้มือในการเขียนก็ได้สินะ แต่น่าจะเหมาะกับผู้พิการที่ไม่มีมือมากกว่า คนปกติคงอยากจะใช้มือเขียนเหมือนเดิม

นี่ขนาดไม่ได้คิดว่าจะเขียนเรื่องอะไร ยังเขียนมาได้มากมายหลายย่อหน้า บางครั้งความคิดของคนเราก็ลื่นไหลเหมือนสายน้ำนะ ข้อสำคัญอย่าคิดเหลวไหลไร้สาระก็แล้วกัน

ใส่ความเห็น

Filed under ไม่มีหมวดหมู่

มหัศจรรย์แห่งเมล็ดพันธุ์พืช “เจียไต๋แฟร์ 2015”

ประมวลภาพจากงาน “เจียไต๋แฟร์ 2015” ครั้งที่ 8 ที่กาญจนบุรี บริเวณที่จัดงานประมาณ 20 ไร่ จากเนื้อที่ทั้งหมด 2000 ไร่ ถนนกาญจนบุรีสู่ไทรโยค เป็นพื้นที่อยู่ในหุบเขา ซึ่งบริษัท เจียไต๋ จำกัด ใช้เป็นสถานที่ทดลองและพัฒนาพันธุ์พืชต่างๆ อาทิ ผักต่างๆ ไม้ดอกหลากหลายชนิด

IMG_0015IMG_0016IMG_0017IMG_0020IMG_0022IMG_0023IMG_0024IMG_0025IMG_0029IMG_0029IMG_0030IMG_0031IMG_0032IMG_0034IMG_0035IMG_0036IMG_0037IMG_0038IMG_0039IMG_0040IMG_0042IMG_0043IMG_0044IMG_0045IMG_0047IMG_0050IMG_0051IMG_0052IMG_0053IMG_0055IMG_0057IMG_0059IMG_0060IMG_0061IMG_0063IMG_0065IMG_0066IMG_0068IMG_0069IMG_0073IMG_0072IMG_0073IMG_0075IMG_0077IMG_0081IMG_0086IMG_0087IMG_0088IMG_0089IMG_0090IMG_0091IMG_0096IMG_0094IMG_0097

ใส่ความเห็น

Filed under ไม่มีหมวดหมู่

ทำไมจึงไม่เชื่อ(อะไร)ง่ายๆ

ตั้งแต่เด็กๆมาแล้ว ผู้เขียนเป็นคนเชื่ออะไร(ค่อนข้าง)ยาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม เช่น เรื่องเขาเล่ามา ข่าวลือ ไสยศาสตร์ เรื่องทรงเจ้า ฯลฯ ไม่ใช่เป็นคนยึดถือหลักกาลามสูตร เพราะตอนเป็นเด็กยังไม่รู้จัก ด้วยนิสัยหรือจะเรียกว่าสันดานก็ตาม ทำให้ผู้เขียนรอดพ้นจากเรื่องงมงายในสังคมหรือในชีวิตมาหลายเรื่อง

มาจนถึงวันนี้อายุเข้าสู่วัยชรา(มาก)แล้ว นิสัยถาวรที่ไม่เชื่อเรื่องอะไรง่ายๆก็ยังคงอยู่ ยกตัวอย่างที่มีมวลมหาประชาชนมาชุมนุมกันเป็นเรือนแสนจนถึงเรือนล้าน(คน) ภายใต้การนำของ(กำนัน)สุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการ กปปส.

วงการผู้สันทัดกรณีเกี่ยวกับการชุมนุมต่างฟันธงว่า เพราะกำนันสุเทพนำเรื่องที่โดนใจประชาชนมาโจมตี คือการต่อต้าน พรบ.นิรโทษกรรมฉบับสุดซอย ผู้เขียนก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ก็ยังหาข้อเท็จจริงไม่เจอ ต่อมากระแต่อต้านก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา มาถึงวันนี้เรื่องหลักที่ต่อต้านคือ การกดดันให้ รบ.รก.ลาออก แต่ยังไม่บรรลุผล ยืดเยื้อกันมานานเป็นเดือน แต่มวลมหาประชาชนก็ยังหนาแน่นเหมือนเดิม

จุดนี้ทำให้ผู้เขียนฉุกใจคิดว่า มันต่องมีปัจจัยอะไรสักอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังความสำเร็จในการชุมนุมของ กปปส.ครั้งนี่

ลองมาดูปัจจัยนั้นว่ามันคืออะไร

1.บริการรถไฟฟ้า บีทีเอส และเอ็มอาร์ที ที่ช่วยให่การเดินทางไปมาหากันง่ายขึ้น สะดวกขึ้น

2.มือถือสมาร์ตโฟน ช่วยในการติดต่อสื่อสาร ส่งข่าวสารแจ้งกันได้อย่างทันท่วงที

3.กล้องดิจิตีล และกล้องมือถือ ช่วยให้เห็นภาพเหตุการณ์สดๆ

4.ระบบอินเตอร์เน็ต 3G/WiFi ที่มีเครือข่ายอยู่ทั่วไปทุกท้องที่ ช่วยให้การใช้อินเตอร์เน็ตสะดวกมาก

5.ADSL ระบบเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตตามบ้านที่พักอาศัย สื่อสารได้สะดวก

6.แอพพลิเคชั่นโซเชียลเน็ตเวิร์ค เช่น Facebook,Twitter,Line,Instagram ช่วยในการสื่อสารเรื่องราวต่างๆ

7.ระบบจานดาวเทียมทีวี ช่วยให้ดูทีวีทางเลือกเช่น Bluesky รับข่าวสารการถ่ายทอดสดเกตุการณ์ต่างๆได้ทันที

8.Skycam การถ่ายภาพผ่านดาวเทียม หรือ โดรน

9.ระบบจอทีวียักษ์ที่ติดตั้งในสถานที่ชุมนุม และระบบเสียงที่มีประสิทธิภาพ ช่วยให้ผู้ชุมนุมเห็นภาพและเสียงเท่าเทียมกันทุกจุด สุดท้าย

10.เต้นท์ขนาดใหญ่ที่รองรีบผู้ชุมนุมจำนวนหลายร้อยคน ทำให้มีความสะดวกสบายมากขึ้น

ทั้งหมดตามที่เขียนมาข้างต้นนี้ ผู้เขียนคิดว่าน่าจะเป็นตัวช่วยให้การชุมนุมของ กปปส.ประสบความสำเร็จ ตามที่เห็นกันอยู่วันนี้

เก็บใจความจากคอลัมน์ไอที นสพ.เดลินิวส์ออนไลน์ARENA

ใส่ความเห็น

Filed under คิดไปเขียนไป

เมื่อเป็นประชาสัมพันธ์โรงแรม(1)

หลังจากที่เปลี่ยนงานอาชีพมา 3 งานแล้ว และกำลังทำงานอาชีพที่ 4 คือ ผู้จัดการโรงภาพยนตร์บางแครามา ในศูนย์การค้าบางแค ถนนเพชรเกษม เขตภาษีเจริญ กทม. เมื่อ พ.ศ. 2512 วันหนึ่งอ่านพบข่าวเล็กๆใน นสพ.บ้านเมือง รายวัน เนื้อข่าวมีรายละเอียดว่าโรงเรียนการประชาสัมพันธ์ กรมประชาสัมพันธ์ โดย อาจารย์อรุณ งามดี เป็น ผอ.โรงเรียน แระกาศรับสมัครเข้าอบรมหลักสูตร “การประชาสัมพันธ์ธุรกิจแผนใหม่” รุ่นที่ 1 อบรมเฉพาะวันเสาร์ติดต่อกันจำนวน 6 เดือน
ด้วยความสนใจว่า การประชาสัมพันธ์ (Public Relation) คืออะไร จึงสมัครเข้ารับการอบรมทันที จำได้ว่าผู้เข้าอบรมในรุ่นนี้ ล้วนทำงานด้านการประชาสัมพันธ์ตามหน่วยงานต่างๆ อาทิ ธนาคารกสิกรไทย ห้างสรรพสินค้า บริษัท สยามยามาฮา จำกัด ฯลฯ เป็นต้น
มีเพียงผู้เขียนเท่านั้นที่ทำงานไม่เกี่ยวกับการประชาสัมพันธ์
เมื่ออบรมจบมาแล้วก็ยังไม่มีแนวคิดที่จะทำงานการประชาสัมพันธ์แต่อย่างใด
จากนั้นก็เดินหน้าทำงานโรงภาพยนตร์ต่อไป จากโรงภาพยนตร์บางแครามา มาทำที่โรงภาพยนตร์เฉลิมพันธ์เธียเตอร์ สามแยกเตาปูน บางซื่อ และมาจบการทำงานโรงภาพยนตร์ที่ โรงภาพยนตร์ประดิพัทธ์เธียเตอร์ สะพานควาย เมื่อ พ.ศ.2515 เนื่องจากอิ่มตัวการทำงานด้านนี้แล้ว
จากนี้จึงมีแนวคิดที่จะลองทำงานด้านการประชาสัมพันธ์ดูบ้าง
แต่จะทำที่ไหนเป็นปัญหาที่คิดอยู่หลายวัน สุดท้ายจึงตัดสินใจไปปรึกษากับประธานรุ่นฯคือ คุณแมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ซึ่งเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ บริษัท สยามยามาฮา จำกัด
ได้รับการแนะนำให้ไปสมัครงานกับ คุณชวลิต ทั่งสัมพันธ์ เจ้าของโรงแรมชวลิต ตั้งอยู่ระหว่างซอย 11-13 ถนนสุขุมวิท (ปัจจุบันโรงแรมชวลิตยุบรวมเป็นโรงแรมแอมบาสซาเดอร์)

โพสท์จากเวิร์ดเพรสสำหรับแอนดรอยด์

1 ความเห็น

Filed under ไม่มีหมวดหมู่